Sen gittin…

Gidişine mühürlendi gözlerim…

Şimdi, sensizliğin ertesinde ömrüm…

Yokluğuna uzanmış tüm sözcüklerim…

Oysa sensizliğin ilk günü bugün…

Yüreğim ilk kez sensiz…

Ruhum ilk kez yalnız…

Ve yokluğuna inat sensizlik bile ‘sen’ kokuyor…

Sevmek seni, bir ömür…

Ve sensiz bir ömür, böylesine varlığına esir iken benliğim…

Biliyorum alışılmaz sensizliğe…

Sende bensizliğe uyuyamazsın…

Ve yine biliyorum ki, varlığın ulaşamaz biz'li bir hayale...

Sen gittin – de, gidişini ‘yok’ sayıyor iç sesim…

Gözümün değdiği her yerde senin gözlerini istiyorum…

Dokunduğum her tende senin sıcaklığını arıyorum…

Ama ne sen ne de sıcaklığın yok benim olduğum yerlerde...

Sen…

Sesimin sessizliği…

Mutluluğumun yüzü…

İçimin yansıması…

Yüreğimdeki özlemin uğultusu…

Yaşayabildiklerim…

Yaşayamadıklarım…

Ve sen yine de benim anlatamadığım her şey…

Anlatabildiğim hiçbirşey-sin...

Ölüm bilmez ölümsüzlüğü, Her kayıp bir ölümdür de
Farkına varmaz ölümsüzlük.. Her yakarışın arkasında
Sığınılan duaların gizinde saklı Ölümün kendi sıcaklığı..
Ölüm ömür durağında Çaresiz yolcudur kendince
Kayıplarsa herkesin derdince! Durup koklamak arzusunda
İnsanoğlu yaşamak denen Gidiş gelişlerde ömrünün..
Bedenin sıcaklığı tutsaklıktır Bir anda kesilen nefeslerde
Belki de kurtuluş saklıdır.. Ölümün bu yüzden
Sıcak yüzü de vardır.. Diğer alemde yaşar ölüm ölümü;
Çözülür birden kaderin kördüğümü.. Alemler arasında var oluşlara
Tutunabilmektir ölüm! Tutunabilecek yürekler
Ölümden korkmazlar.. Çünkü onlar damlaları
Ateşlerinde yakmazlar.. Ölüm yanar, ölüm ağlar
Ayrılıkların ardından; Yeni bir yaşamdır
Gidenlerden kalanlar.. Ölümün sıcak yüzü de vardır!
Bedenini arındır iksirlerinden Çünkü bir ses gel diyor sana
Taa derinlerinden.. Bekletme ölümü!
Ölüm de tanısın kendini.. Sende görsün ölüm ölmeyi..

Seni seviyormuyum?Evet,evet seni seviyorum.Sevmek?

Bu söz bana çok yabancı.

Ama ben seni seviyorum,seni seviyorum,seni seviyorum.

Bir gökkuşağındaki renkler gibi,

Veya bir kaptanın uçsuz bucaksız denizlerde gittiği yol gibi,

Ya da bir ampulun elektriğe olan bağlılığı gibi,

Başka birsey bilmiyorum;Ama şunu biliyorumki,ben seni seviyorum

Anam,babam gibi desem değil;Tanrım gibi desem hiç değil;

Ben seni seviyorum ben gibi...Ben kimim?

Ben seni zindan da bekleyen bir köle,Veya yeni doğmuş bir bebek,

Ya da sadece seni beklemekten yorulmayan bıkmayan garibin teki.

Sen kimsin peki?Sen beni kara zindana atansın belkide, Veya benim gökyüzüm,

Ama o kadar küçük değil ki benim sevgim.

Ya da bir göz oda da yaşanılan bir hayat,Ama bu da değil...

Senin ne olduğunu çözemedim,Belkide çözmek istemedim,

isteseydim yapabilirmiydim sanki,Onu da bilmiyorum,

Ama şunu biliyorumki,Seni seviyorum.

Seni ölümle düşündüm ama o da olmadı...

Sebebini bende bilmiyorum.Ölüm;Ölüm ne?

Bana göre sensiz geçen her saniye,Ya da senin yanında olmak mı?

Neden senin yanındayken öleyim?Ben gerçekten senin yanındamıyım?

Sen benim yanımda olmasan da,ben hep senin yanındaydım.

İçtiğim bir bardak suda,kafamı kaldırıp baktığımda gördüğüm heryerdeydin.

Ben şunu biliyorum ki;Ben SENİ SEVİYORUM...

Duymak nedir bilir misin?
Duymak, ama anlatamamak
Tam dilinin ucuna gelmişken söyleyememek
'Seviyorum' diyememek
Yani ölümü yaşamak nedir bilir misin?

Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma

Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim.
Bugün sardunyalarım da açmadı
Belki de küskün renklere
Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım
Sensiz soluyorum anlayacağın
Mavi mavi ölüyorum

Duyuyor musun, orada mısın,
Var mısın, yok musun?
Bir tek şeyi unutma!

Seni sevdim ben.

Yanarak, yıkılarak
Aklıma her geldiğinde ağlayarak....